Babam udi idi

Bu yazıyı paylaşabilirsiniz

Babam udiydi. Trabzon’da bir lütiyenin yaptığı udu bende emanet olarak duruyor. İçinde eski yazı ile ustanın adı ve imalat tarihi var. Yıl galiba 1926. Trabzon Muziki Cemiyetinde yıllarca amatör olarak müzik yapmıştı. Bir konser fotoğraflarını yayınladım daha önce buralarda bir yerde. Güzel lirik bir ses tonu vardı. Birlikte ud öğrendiği ve Cemiyet’te müzik yaptığı, kendisi gibi yedek parça dükkanı açmış bir arkadaşı erken yaşta vefat edince udu bırakmış. Ben bir kere eline tutuşturdum. Akordu ile uğraştı. Vazgeçti çalmadı. Ankara Kolejine yatılı öğrenci olarak gitmeye başladığım 1952’den sonra Trabzon-Ankara-İstanbul-Ankara-Trabzon arasında babam, annem ve ben babamın sürdüğü çok araba yolculuğu yaptık. Arada bir Alla Turka şarkılar söylediğini hatırlıyorum. Bir gün evde aşağıdaki şarkıyı söyledi. Ben de eşlik etmeye kalkıştım. Şarkıyı bana geçti. Yani ben doğru söyleyinceye kadar birlikte tekrarladık. Bu akşam TRT Müzik’te 20.00-21.00 arasında Konser Saati adlı programı zevkle izledim. Repertuvar Sadettin Kaynak ve Selahattin Pınar besteleriydi. Bu şarkıyı da bir erkek sanatçı kusursuz söyledi. Adını not aldığım peçeteyi Tan yediği için kim olduğunu söyleyemeyeceğim. Aşağıda şarkının güftesini ve Ayşe Taş’ın yorumunu paylaşıyorum. Zor bir şarkı. Sözleri de kederli nostalji. Seversiniz umuyorum. Şarkının ritminin güftenin ikinci dörtlüğünde değişmesine dikkat edin.

Kalmadı bende ne arzu ne gönül
Kime aldanmadı divâne gönül
Yandı hep boş yere pervâne gönül
Kime aldanmadı divâne gönül

Ne çiçek kokladım âlemde ne gül
Takmadım göğsüme tek bir sümbül
Şakradıkça yuvasında bülbül
Neye aldanmadı divâne gönül

Beste: Selâhattin Pınar
Güfte: Hüseyin Suat Yalçın
Makam: Hicâz
Usûl: Aksak
Seslendiren: Ayşe Taş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

shares